Het was ergens in juni van het jaar 2020. In die afschuwelijk oudbollige collegezaal van het Jungiaanse Instituut te Nijmegen. Al jaren danste deze opleiding om me heen maar er kwam een verhuizing, verbouwing en een tweede kindje tussendoor. Tot ik daar zat bij een lezing van Anna Verwaal over geboortetrauma. Het was een van mn eerst ‘uitjes alleen’, ongeveer 8 maanden na mn bevalling. Onze Julian was het nog niet eens met zijn reïncarnatie en liet dat weten door het enige wat hij kon, heul hard huilen. We sliepen om&om 4 uur per nacht terwijl de ander met hem liep in de draagzak – dan was hij stil. Lopen-voeden-slapen-voeden. #onrepeat.
Terugkijkende had ik niet echt een ‘laagje’ en de woorden en beelden over pre,-en perinatale psychologie kwamen vol binnen. Ik huilde alleen maar en twee dames van mijn leeftijd (de zaal was verder nogal duiverig grijs, gehuld in kleurige kledij #hebjebeeld) reikten me witte zakdoekjes aan. Ze droegen witte kleren en ik weet nog dat ik dacht: he gelukkig, er komen hier ook mensen waarin ik me herken.
Pas een paar jaar later herkende ik deze dames weer (die wítte kleding – dat werkt toch hé) als de Founders van MoederWorden. En toen dacht ik, hé daar moet ik eens mee koffie drinken want mijn KraamFrouk concept past heel goed bij hun missie en het Jungiaanse gedachtegoed stroomt door me heen. Zo kwam het dat ik met Nicky kennismaakte in de theetuin in Weesp. Ha, ik moet weer lachen als ik er aan terugdenk, want oh my. Deze onderneemster – ondertussen Founder van in De Diepte- had net hét CORE retreat gedaan en zat midden in een hele-heuse relatiecrisis.
Ohja, voor de niet kenners. Het opleidingsinstituut In de Diepte is een driejarige opleiding op het gebied van dieptepsychologie en lichaamswerk. Hetgeen ik zelf erg heb gemist in Nijmegen, het belichamen en ervaren van de Jungiaanse analytische therapie, is hier prachtig gecombineerd. Kennis en ervaren (yang en yin) zijn in balans en de vrouwen die deze opleiding volgen zijn in staat hun zielemissie&business te combineren. Zo tof! Ik doceer het Jungiaans Coachen in de opleiding en ondersteun in de live-lesdagen. Mini-feestjes zijn dit.
Terug naar de theetuin. Wat een soort van zakelijke kennismaking had kunnen zijn werd meteen een uitwisseling in de Diepte to the max. En dat is kenmerkend voor de energie van deze vrouw. Zij is AAN. Open. En denkt en handelt ontzettend snel. Ik heb groot respect voor wat zij neerzet met dit instituut. Het is de – en haar – bedoeling&weg. Maar het vraagt behoorlijk wat op het dagdagelijkse niveau om op zoiets te broeden en het te hoeden. Bij mij komt ze met enige regelmaat voor een sessie om te herbronnen. En zo heeft ze een krachtig veld van hulpbronnen om zich heen. #joehoe! #jehoefthetnietallemaalalleentedoen!
Ondertussen is de crisis met manlief getransformeerd naar een verdiepte relatie. En zoals dat bij sommige mensen gaat, de volgende crisis diende zich aan. Haar dochter zit niet op haar plek in het reguliere onderwijs. Na jaren aan zichzelf gewerkt en getwijfeld te hebben – want je kind spiegelt je (toch?), werd de situatie schrijnender. Een kind in nood. Een mama in nood. Ik krijg weer tranen als ik aan dit moment denk. Ik had Nicky huilend aan de telefoon en haar dochter stond beneden te gillen en op de deur te bonzen. “Ik weet het niet meer, we hebben niemand die kan helpen..”, zei ze met overslaande stem.
Zo kan het soms zijn binnen gezinnen. Ik ken het met onze nietstoppenmethuilen baby. Zorgen, angst, paniek en geen uitweg zien. En dan is onze individualistische maatschappij een doodssteek. Want wie heeft tijd, wij heeft ruimte, wie kan duurzaam instappen en meedragen? Ik had zelf een yogi-thee-labeltje op de spiegel geplakt: “Het wordt altijd weer lente”. Maar WTF, wanneer? En wat te doen in de tussentijd?
Zo heb ik een tijdje ‘gekraamd’ bij Nicky en haar dochter. Want is een crisis niet ook een tijd waar extra zorg en draagkracht nodig is? Een externe regulatie voor je kind en zelf ‘even uit mogen’. Of ér uit mogen. En ook reguleren.
Deze dagen zijn zó fijn om te doen. Ik verzorg een ritme voor haar dochter waarin ze ontspant, kalmeert en ook licht oefent met ‘dagdagelijkse dingen’ waar ze tegenaan loopt. Versterken &verzachten tegelijk. Het is verrukkelijk om te zien wat er door aanraking, meditaties, knutselen, samen koken, en plannetjes maken voor ‘spannende dingen’ tevoorschijn komt in dit sterrekind.
Deze ondersteuning heeft Nicky kunnen ontvangen en dit kenmerkt haar kracht. Het durven instorten en dan laten helpen. Uit handen durven geven. Moge zij hierin een voorbeeld zijn voor vele vrouwen. We lijken alleen. We lijken het zelf te moeten doen. Maar er is een samen mogelijk. Wat je daarvoor nodig hebt is een warme cirkel om je heen waarin je jezelf laat zien. De kwetsbaarheid. Je nood. Je behoefte. De vuile was aan de lijn!
Het veld van de opleiding is hier een prachtig voorbeeld van. Samen zijn, je laten zien en laten dragen. Dus wil jij jezelf leren kennen? Een bezield aanbod creëren? Of zoek je een opleiding waarin je leert om andere mensen hierin te begeleiden?
Zij voor,- en doorleeft dit. Deze vrouw in het wit.