Een lieve vriendin -die The Art Of Giving outperformed— gaf mij het kinderboek “Mijn mama is ook een mens” cadeau een aantal jaren geleden. Alleen die titel al. Ja toch? Ik bedoel, ik gil deze tekst soms lelijk door mijn huis, dus mijn kinderen weten het wel. Maar het is toch mooier, en vooral pedagogischer, om ze hier warm&knuffelig een boekje over voor te leven, euhm lezen. Het boek is zó herkenbaar voor mijn kinderen dat de jongste zei: “als de mama in het boek nou ook een moestuin had en iets ronder was dan kon jij het wel zijn, he mama”. #eerlijkzijnzewel.
Ik geloof erin -althans voor mezelf – dat ik mama ben én dat er ook dingen zijn die echt alleen voor mij zijn. Die mij voeden. Die los zijn van mijn kinderen en gezin. Ik ben dan ook met enige regelmaat de hort op. Dansen, knutselen, moestuinieren, wandelen, heksengedoetjes etc. Ik kan niet zonder. M’n jongens zeggen soms; mama, ga je al wéér weg. En dan zeg ik met mn vrolijkste gezicht; “Jaja liefjes, ik heb hier zoo’n zin in en vannacht als ik thuiskom geef ik je nog een kus”. #andsheleftthebuildingwithasmile. #ikbenookeenmens
Enfin. Terug naar de boeken. Zo kwam ook Moedergodin als ondersteunend cadeau voor Studio Rosegarden en het KraamFrouken. Wederom een briljante titel en zo fijn vormgegeven – mjam, ik smul daar altijd van. Mooie dingen. Maar de inhoud, (wo)mén, die is van pure schoonheid. En vooral waarheid. Als er een kindjes word geboren wordt er ook altijd weer een moeder geboren. In onze vlugge en rationele maatschappij gaan we wel eens aan dat wonder voorbij. En dan vooral aan de transformatie en initiatie die erbij hoort. En hoe lastig het kan zijn om je eigenheid te behouden of hervinden in het moederschap. Je deelt jezelf een tijd met dit mini-mensje. Het krijgt een substantieel deel van je hart. Je bent niet meer dezelfde en toch is je eigenheid ook nog daar en vraagt om voeding.
Het duurde ongeveer een jaar toen ik er tijdens het poetsen vd boekenkast achterkwam dat het kinderboek en het moederboek van dezelfde schrijfster waren. Madelon Lutgers-Plante. Hello Woman! Hoe lang duurde dat? Ik moest hard lachen om mezelf en tegelijkertijd groeide mn bewondering voor deze vrouw. Wow, op twee zulke verschillende kanalen eenzelfde bekrachtiging van het moeder-zijn & jezelf-zijn neerzetten. Bril-jant.
Enige tijd later kwam ook haar derde boek, BRAVE, als kerstcadeau in mijn huis. Een ode aan de vrijmoedige vrouw. Alledrie de boeken hebben een plekje in mn praktijk en vooral het kinderboek leen ik veel uit aan moeders die ik begeleid. Het tekort aan eigen tijd van moeders is ènorm. De vrije dag in de week gaat vaak naar praktische tandsartsbezoekjes, huishouden, to-dol-lijstjes of mantelzorg. De werkelijke voeding van diep verbindend samenzijn, plekken zonder doel (zoals dansen of iets met je handen doen) en stilte zijn op de bon. Super schaars.
Begin dit jaar werd ik gebeld door collega Nicky Keizer. Of ikop zondag tijd had om haar vriendin en assistent een yin-massage te geven op de Hoorneboeg. En zo kwam ‘zij vd boeken’ opeens tot leven. Hello Woman! Vlak voor het jaarprogramma dat zij ging starten, en na een vliegreis uit Spanje, wilden ze beiden graag echt in hun lijf aanwezig zijn. Om zo de vrouwen voor te gaan die zij gingen begeleiden de dag erna. Prachtig he? Want wees eerlijk, je kunt ook gestressed de puntjes op de I zetten en nog één keer door het hele programma lopen samen. Dit is precies waar het – wat mij betreft – over gaat: The Other Way. Durven kiezen voor die andere manier. Stoer toch?
En daar kwam ik aan op de Hoorneboeg in het midden van het land. In het huis dat Het Midden heet. “Het midden van het midden” is een heel bijzondere in de taoïstische alchemie en ik was me hiervan bewust. Een heilige plek. Bepakt en bezakt met mn voetenbaden, massagetafel, kruikjes, wolletjes en lekkers kwam ik aan. Daar stond een warme welkome vrouw met haar armen wijd open, Hello Madelon. We maakten kennis en ik bewonderde haar kunst van verwoorden, ik snap nu waarom ze zo’n goede schrijfster is. Enfin, ik deed wat ik doe. Vrouwen laten herbronnen en weer contact laten maken met hun binnenwereld.
Dit zei ze er zelf over (want ze kan het vast mooier dan ik ;-). “In mijn werk hoed ik het veld voor vele vrouwen. Aanwezig zijn in mijn lijf is daarbij essentieel. In de liefdevolle YIN energie van Frouk mocht ik gedragen worden. Zakken in overgave is alleen mogelijk als ik me veilig voel — en die bedding creëert zij. Het is niet alleen de aandacht die gestopt wordt in de details – het is de volwassen oermoeder energie waar ik in mocht landen. Waar ik vaak leid, werd ik nu ontvangen. Wat een cadeau. En zo dragen wij vrouwen allemaal ons steentje bij aan een wereld die zachtheid prevaleert boven snelheid.”
Hello Woman is het bedrijf van deze WoW-vrouw. Een beweging van vrijmoedige vrouwen. Van braaf naar BRAVE. Ik kan niet wachten.
Rewrite Herstory. #enleesdievanhaar.
www.hellowoman.nl