Bijna 18 jaar geleden, toen een gezamenlijke vriendin 25 werd, zag ik haar voor het eerst in het Vondelpark. Donkere lange glimmende krullen omkransten een paar lieve maar ow zo ondeugende ogen. Een aantal jaren later, toen ik al een tijd als coach werkte, vroeg ze; “mag ik eens komen wandelen en praten”. En zo wandelden we met teckel Willem over de stadswallen van Naarden vlakbij ons voormalige huis. Ze was jonger dan ik maar voelde al vroeg wijs.
Deze vrouw heeft de kunst van het leven in haar vingers. Ze ziet het met andere ogen. Misschien omdat ze al op vrij jonge leeftijd afscheid heeft moeten nemen van haar broer en een goede vriend. Misschien omdat het een oude ziel is. Hoe dan ook, ze is een woord,- en beeld kunstenaar. Onder de naam elBaas (zij is haar achternaam, een #baas) brengt zij prachtige poëzie en kleine schilderijtjes door fotografie naar buiten.
Maar dit is slechts de vorm die de buitenwereld in grote getalen kan zien. De mensen die wat vaker in haar aanwezigheid zijn weten dat je deze kunst voor het leven ook echt met haar kunt ervaren. Het zijn de dualiteiten denk ik. Deze vrouw is een fladderaar en toch kun je echt op haar bouwen. Ze is niet te vangen en toch is ze altijd precies op het juiste moment op de juiste plek. Ze is heel aards en tegelijkertijd een spiritueel waterwezen. Het kan van volle diepte naar een ontspannen grap gaan binnen no-time. Ze heeft vaak geen plan en toch heeft ze daar opeens oog voor alle details. Met haar beleef je de magie van het leven met gemak.
Er zijn twee ervaringen die ik met Loraine heb gehad die ik hier graag wil uitlichten omdat ze goed laten zien wie zij is en wat ze kan. Dit begint met iets kwetsbaars over mij. Ik had al mijn hele leven een dubieuze verhouding met mijn lichaam. Niet heel slecht maar ik was er ook nooit heel blij mee – ik was altijd net iets ronder dan de rest. Toen ik 40 werd besloot ik dat ik helemaal klaar was met deze houding tov haar. Ik wilde lief zijn voor haar, trots, en bekrachtigen ipv altijd onderuit halen. Ik wilde dit graag bestendigen met een vorm en moest aan Loraine denken.
Zij is in staat de essentie en puurheid van vrouwen vast te leggen. Dit doet ze bij zwangerschap, huwelijk, ziekte, de start van iets nieuws maar ook in boudoir fotografie. Het proces dat je hierin doorloopt zou je een ritueel kunnen noemen. En dit voelde ik wel wat aan. Vandaar dat ik de definitieve datum voor de fotoshoot steeds uitstelde. Tot Loraine tegen me zei: en nu is het tijd..
Onder haar liefdevolle handen in massage ontstonden er zachte ogen. Door haar grappige opmerkingen kwam de ontspanning. En door haar uitdaging kwam de lol. En zo lukte het haar om mij in beeld te krijgen op een manier die me nog dagelijks helpt. Zeker als de negatieve (40 jaar lang ingesleten) stem zich weer eens laat horen. WoW
De andere verdiepende ervaring met Loraine ontstond toen ze mij, als eerste, vroeg of ik bij jaar wilde KraamFrouken. Omdat ze had gelezen dat het herstel van de moeder in de eerste 40 dagen iets voorspelde voor de volgende 40 jaar qua gezondheid! En omdat ze zichzelf en haar kleintje een zachte landing gunde in het moederschap.
Na haar bevalling had zij veel bloed verloren en hierdoor een heel laag ijzer. Dus de mini stapjes die zo belangrijk zijn in deze tijd werden ook echt begrensd. Haar vermogen tot overgave aan deze minimale energie bekrachtigde juist haar volle aanwezigheid als Newborn-mum. Ze liet zich masseren, had een schat aan gezonde voeding om zich heen, haar man droeg haar en mede hierdoor vloeide haar borstvoeding rijkelijk. De kachel brandde, er was muziek, de wereld speelde zich af op 30 vierkante meter. In deze kalmte zag ik een prachtige hechting op gang komen. Elke week als ik aankwam met mn soepjes, groentesappen, olietjes en mini taartjes was het alsof ik een magische ruimte instapte. De ogenschijnlijke tegenstelling in deze situatie bevestigt haar levenskust, ik was hier diep van onder de indruk.
Ondertussen is haar kleintje alweer twee en drinkt zelf met grote teugen de Demeter bietensap die ik altijd voor haar meebracht. En is er naast een geweldige moeder ook een ander stroom geboren in haar. Iets wat ze eigenlijk al helemaal is en leeft. Het Doula-schap. #Doela?DoeLo! Naast zwangerschaps massages, zwangerschaps,- en geboortefotografie gaat zij nu ook vrouwen bijstaan tijdens hun bevallingen. En dan nog iets leuks, als kers op de taart. (Die taart wordt een thema). Loraine en ik begeleiden samen vrouwen in het sluitingsritueel. Een eeuwenoud ritueel waarin je lijf na een bevalling weer energetisch wordt gesloten, ook al is je bevalling al jaren geleden. Een prachtige ervaring!
Als ik nog een kindje zou krijgen dan zou ik het wel weten. Met deze vrouw aan je zijde beleef je de volle magie van geboortegeven. Er is warme aandacht voor de moeder die wordt geboren. En wordt je bekrachtigd door het vertrouwen in je lijf. WoW. #magiknogeenkeertje #neekanechtniet.
Ze leeft, verbeeldt, masseert (goddelijk), fladdert, moedert, poezieert (#kanikook), doulalalala’t in omgeving Breda – Brabant. Zoek haar niet, vind haar (Lief). Net als ik.
www.elbaas.nl