Eind vorig jaar kreeg ik een mailtje met de titel ‘mezelf vieren’. Een vraag van deze prachtige dame om haar geboortedag met een sessie bij mij te vieren. Toen ze bezig was om haar verjaardag te plannen ontdekte ze dat ze zo druk bezig was met iedereen in zijn behoeften voorzien. #herkenbaar. Dat de vraag rees, waar verlang ik eigenlijk naar? Haar antwoord was; “mezelf eren, door juist op die dag te mogen zakken leunen vertragen en ontspannen – in Frouk’s mini-klooster”. Zo’n mooi cadeau aan zichzelf, wow toch.
Als mama van drie kindjes, waarvan de jongste toen nog maar 4 maanden oud was, is ze eigenlijk de hele dag aan het dragen. Letterlijk en figuurlijk. Er wordt in die fase veel op de ouders geleund. Voor de kleinsten nog echt het (ver)zorgen, voor de groteren zit het meer in co-reguleren. Een term die naar mijn idee volledig onderschat wordt. Die emoties bij peuters, kleuters, als ook pre pubers schieten van link naar rechts. Om niet op de emotie te reageren maar de behoefte eronder te zien dien je zelf ook in een constante regulatie te zijn. Want ik kan echt niet meer normaal reageren als een kind huilt en de andere met een deur gooit en naar boven stampt.
Dit aanwezig zijn. Eerst bij jezelf en vanuit daar bij je kindjes. Dat is echt opvoeden op hoog niveau. Toen ik tijdens ons intakegesprek, waarbij haar voeten alvast in een badje zaten, hoorde hoe Rosalie dit doet was ik die onder de indruk. Haar oudste zoon is een jongen met een andersdenkend brein en een lijf dat veel beweging nodig heeft. Haar middelste is een meisje dat zich juist heel gemakkelijk voegt en gemakkelijk uit het zicht verdwijnt. Haar babymeisje is tevreden maar mag ook echt haar eigen plekje en aandacht krijgen. Toen ze bij mij waren gaf ze 4 dagen per week thuisonderwijs. Manlief de vijfde. Ze slapen allemaal samen.
Ohja, en dan is ze ook nog bezig met een diep transformerende opleiding tot therapeut. Ik denk dat je mij weg had kunnen dragen. Maar tegenover mij zat een serene vrouw met haar kinderen helder in beeld. De fase in haar leven en bijbehorende keuzes omarmend. Wow. #ikvielbijnavanmijnstoel.
Sinds maart gaan haar oudsten naar een B3-school. Drie dagen per week. Een privé schooltje waar max 20 kinderen zijn. Als het mooi weer is verplaatsen ze het onderwijs naar buiten. Tussen de kippen. Niet echt in de buurt voor hun maar ook hier hebben ze ervoor gekozen om de behoeftes van kinderen te laten prevaleren boven gemak. Manlief heeft zn 4 -agen-werken verspreid over 5 en hiermee dagelijks tijd gecreëerd om een deel van de reistijd op te vangen. Wow.
Ik zegen ons dagelijks met de school en vooral de juffen – van mijn jongens. Op 10 minuten fietsen. Gemakkelijk had de oudste in het bakje ADHD&lastig gedrag terecht kunnen komen. De jongste in Autoriteitsproblematiek&hoogsensitief. Maar zoals Rosalie ook zo mooi beschreef: de leerkracht staat met ons als ouders óm de kinderen heen. Labels zijn dan overbodig. Het is een wisselwerking tussen het kind zien en kijken wat de mogelijkheden zijn. En niet automatisch hoe het kind in het systeem moet zien te passen. Het is een relatie die van alle kanten komt. Docent, kind, ouders. Samen. Het raak me als ik dit typ. Want het is zó’n wezenlijke tijd. Vormend. Weer een nieuwe laag voor je vertrouwen in het leven.
De bewuste keuze die Rosalie en haar man hier maken zijn zo mooi. Net als de keuze die ze nu voor haarzelf maakt. Komende tijd even op adem komen, soms even alleen met haar babymeis thuis. Soms een avond weg – alleen. Je eigen gedachtes weer horen. Je eigen gevoel kunnen volgen. Zo’n waardevolle gouden tijd die tegenwoordig vaak wordt overgeslagen om weer ‘snel’ aan het werk te zijn. Naar normaal. Maar wat is er precies normaal?
Ik gun elke vrouw deze ruimte. De innerlijke ruimte om te voelen waar je behoeftes eigenlijk precies liggen. De uitkomsten/ invulling is voor ieder persoonlijk maar ik geloof dat het contact met je eigen binnenwereld voor een ieder van levensbelang is. En daarmee voor onze kinderen.
Dit schreef Rosalie de dag na haar verjaardagsfeestje. “Vandaag ervaarde ik een stevigheid in mezelf, terwijl ik in lichtheid door de dag bewoog. Compleet in mijn lichaam en mijn geest zo helder. Dit is wat ik elke vrouw gun, om onder jouw handen weer terug te mogen keren naar die veilige, zachte en heldere plek in zichzelf”. #moewaaaa.
Zoals ik schreef neemt ze lekker de tijd, zolang als dat nodig is (wat een rijkdom is dat), voordat ze haar kracht ook gaat delen voor andere vrouwen. Tot die tijd kun je haar hier vinden. Zichzelf en de liefsten om haar heen voedend. Met aandacht, tijd en rust. #wow.